Aval Manam Book Review : அவள் மனம் புத்தக விமர்சனம்

“எனக்கு ஒரு யோசனை சசி.”
“என்ன யோசனை, வினி?”
“குமுதாவை தத்தெடுக்கலாமா?”
சசி ஒரு கணம் அதிர்ச்சியடைந்து வினிதாவைப் பார்த்தான். நமக்கு திருமணமாகி ஆறு மாதங்கள்தான் ஆகிறது. என்ன அவசரம்? இனி குழந்தை பிறக்காதென முடிவு (Aval Manam Book Review) செய்துவிட்டாயா வினி என சசி கூற, அதற்கு வினி, அப்படி இல்லை; எப்போது வேண்டுமானாலும் பிறக்கட்டும் அவசரம் இல்லை. இப்போதைக்கு, நாம் குமுதாவை வளர்க்க வேண்டும் என கூறினால், அதற்கு அவர் கவனமாக யோசித்து முடிவு செய்வோம் என கூற, நான் கவனமாக யோசித்தேன்; நாம் இருவரும் ஒரு முடிவை எடுக்க வேண்டும். வினிதாவின் முடிவால் கட்டுப்பட்டுப் பழகிய அந்த மனிதன் மறுக்கவா போகிறான்.

குமுதாவின் பெற்றோர் மார்ச் 2020 இல் கோவிட்-19 நோயால் இறந்தனர். அப்போதிருந்து, அவளுடைய தாய்வழி பாட்டி அவளை வளர்த்து வருகிறார். தன் காலத்திற்குப் பிறகு தன் பேத்தியை யார் ஆதரிப்பார்கள் (Aval Manam Book Review) என்று பாட்டி கவலைப்பட்டார். இருவரும் பாட்டியைப் பார்த்து பேசினார்கள். அம்மா வினிதா, நீங்கள் ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவர்கள். அவளுடைய திருமணத்திற்கு அரசாங்கம் பணம் வழங்கும்; அதற்குத் தேவையான அனைத்து ஏற்பாடுகளும் செய்யப்பட்டுள்ளன என்று கூறினர். அதற்கு பாட்டி அவள் வளர்ந்து திருமண வயதை அடையும் போது நான் அங்கே இருப்பேனா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. உடலில் பல நோய்கள் இருக்குறது என்று பாட்டி கூற அதற்கு நீங்களும் எங்க கூடவே வந்து விடுங்கள்.

“நீங்களும் இங்கே வரலாம், தத்தெடுப்பதற்கான நடைமுறைகள் எல்லாம் நாங்கள் பூர்த்தி செய்து விடுகிறோம். அதற்கு பாட்டி நான் வேண்டாம், குமுதாவை கருணை இல்லம், காப்பகம் என்று விட்டுச் செல்ல நான் விரும்பவில்லை; எப்போதும் அவள் ஒரு அனாதை என்றும் யாரும் இல்லாதவள் என்றும் முத்திரை குத்தப்படுவாள் என்று நான் கவலைப்பட்டேன், அந்த அவமானத்தை நீங்கள் துடைத்துவிட்டீர்கள்” குமுதாவை தத்தெடுத்ததற்கான காரணத்தை வினிதா சசியிடம் கூட சொல்லவில்லை. ஒரு அனாதை என்பதால் அவள் கணவன் அனுபவித்த வலிதான் (Aval Manam Book Review) அவளை அப்படிச் செய்ய வைத்தது. குமுதா அவமானப்படக்கூடாது என்பதற்காக தன் கணவன் பட்ட அவமானத்தை துடைக்கவும் வினிதா நினைத்தாள். அவள் மனம் இப்போது தாய்மை நிலையை அடைந்ததால், அவள் கணவனை ஒரு குழந்தையைப் போல கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டாள்.